Falowniki fotowoltaiczne, ładowarki EV i napędy częstotliwościowe wymuszają zmianę typu RCD. Tłumaczymy normy i pokazujemy schemat doboru.
Wyłącznik różnicowoprądowy (RCD) to podstawowy element ochrony przeciwporażeniowej. Dobór właściwego typu nie jest formalnością – od niego zależy, czy zabezpieczenie zadziała przy konkretnym rodzaju prądu różnicowego występującego w obwodzie.
Typy wyłączników różnicowoprądowych
- Typ AC – reaguje tylko na sinusoidalny prąd przemienny. W nowych instalacjach z elektroniką praktycznie się go nie stosuje.
- Typ A – wykrywa prąd przemienny i pulsujący stały. To standard dla większości obwodów domowych z urządzeniami zawierającymi zasilacze impulsowe (pralki, komputery, ładowarki).
- Typ F – odporny na prądy o podwyższonej częstotliwości, zalecany do obwodów z falownikami jednofazowymi.
- Typ B – wykrywa również gładki prąd stały. Wymagany przy ładowarkach EV, falownikach trójfazowych, fotowoltaice i napędach.
Kiedy stosować który
Do ochrony przeciwporażeniowej dodatkowej stosuje się RCD o czułości 30 mA. Kluczowa zasada: nie wolno stosować typu AC tam, gdzie mogą wystąpić prądy pulsujące lub stałe, ponieważ urządzenie może wówczas nie zadziałać. W instalacjach z elektroniką minimum to typ A.
W praktyce do obwodu ładowarki samochodu czy instalacji fotowoltaicznej dobiera się typ B, chyba że producent urządzenia zapewnia wbudowaną detekcję prądu stałego 6 mA – wtedy dopuszczalny jest typ A. Łączenie wielu obwodów pod jeden RCD zwiększa ryzyko niepotrzebnych wyłączeń, dlatego w nowych instalacjach stosuje się podział na grupy.
Podsumowanie
Dobór typu RCD wynika z charakteru odbiorników, a nie z ceny. W ofercie RAV znajdziesz wyłączniki różnicowoprądowe typu A, F i B czołowych producentów, dobrane do instalacji domowych i przemysłowych.